روز زایمان و تولد تو

وای که چه شبی رو صبح کردم من.فردا 5 تیر بود و من 7 روز زودتر از تاریخ سونو زایمان میکردم.ولی چه کنم که دکتر گفته بود باید زودی بیای بیرون و بیشتر از این خوش خوشانت میشه.بیا که کلی آدم این طرف منتظرتند گل مامان.

اون شب خیلی استرس داشتم از اینکه اگه تا فردا دردم نگیره چیکار کنم.دوست نداشتم سزارین بشم.البته از زایمان طبیعی هم خیلی میترسیدم.ولی هر چی بود بهتر از سزارین بود.مادرجونت از این داروگیاهیا بهم داد که دردم بگیره.منم هی خوردم و راه رفتم.تا صبح یک ساعت بیشتر نخابیدم.آخه مگه خواب به چشم آدم میاد.

هرچقدر به صبح نزدیک میشدم استرسم بیشتر میشد آخه چرا دردم نمیگرفت؟

ساعت 6 شد .باباتو صدا زدم که بریم بیمارستان ولی میگفت که حالا زوده و 8 بریم اما مگه من طاقت صبر داشتم و گفتم همین الان.خلاصه صبح پنجم من و بابا و مامان جون راهی بیمارستان شدیم.یاداوری کنم که تمام اون لحظه ها پر از استرس و اضطراب بود وهر لحظه هم بیشتر میشد.

رسیدیم و من رفتم که آماده بشم و دیگه اجازه ندادن مامان جون بیاد دنبالم.مامان هم اصرار میکرد که بیاد دنبالم.خودمم دوست نداشتم تنهایی برم ولی نزاشتن.وارد اون بخش شدم و همونجا خشکم زد.یه پرستار که متوجه حالم شد دستمو گرفت و بردم توی اتاق و بهم لباس داد و باز من مثه مجسمه وایساده بودم.تا اینکه دید فایده نداره و خودش دست بکار شد و کمک کرد لباس عوض کنم.بعدشم رفتم واسه معاینه و بهم گفتند تو که زایمانت طبیعیه! گفتم بله. گفتند چرا درد نداری؟ گفتم والا نمیدونم.بعدش بردنم تو یه اتاق دیگه .خابیدم رو تخت و بهم سرم زدن و آمپول فشار که درد بیاد سراغم.هنوز دکترم نیومده بود.

پرستار میرفت و میومد میگفت دردت گرفت؟ میگفتم نه!!! ای خدا این چه مدلش بود دیگه.اونم باز آمپول میزد ولی بدن من لجبازتر از این حرفا بود و تا لحظه آخر مقاومت کرد.دکترم رسید و اومد سراغم و بهش گفتم که درد ندارم گفت اشکال نداره یکم دیگه صبر میکنیم و رفت.باز اون پرستار اومد دست گذاشت رو شکمم و گفت تو الان تو دردی متوجه نمیشی؟گفتم نه! چندلحظه بعد گفت الان ول کرد بازم نفهمیدی ؟گفتم نه! خلاصه دید فایده نداره و رفت .

ساعت 9.5گذشته  بود هیچ خبری از درد زایمان نبود. دکترم باز اومد و معاینه کرد و گفت همه چی خوبه و باید بریم اتاق زایمان.گفتم آخه من که درد ندارم.گفتش که اشکال نداره شاید تو قرار یه زایمان بدون درد داشته باشی.حالا هم کیسه آبتو میزنم و میریم.کیسه رو که زد یدفه گفت ای وای بچه مدفوع کرده. تکون نمیخورده چرا نگفتی؟؟ ای وای میبینی چه مامان حواس پرتی داری؟ انقد تو فکر درد و زایمان بودم که نفهمیده بودم تکون نمیخوری. بعدشم گفت سریع پاشو باید بریم اتاق عمل.اصا نمیفهمیدم دکتر چی میگه .تو اون حالت شده بودم یه مجسمه قرار بود چی بشه؟ هیچ چیزی اونطوری که فکر میکردم اتفاق نیفتاد.دکتر دستمو گرفته بود و میکشید و منم به دنبالش.داد میزد که زود یه اتاق آماده کنن. بعدشم خابیدم روی تخت و یه عده ریختن سرم.این تجربه رو چندماه پیشم داشتم.اون لحظه باز اشکام بی اختیار میریختن .از وقتی دکتر اومد پیشم تا لحظه ای که ماسک رو گذاشتن رو صورتم 5 دیقه هم طول نکشید و آخرین چیزی که دیدم ساعت روی دیوار بود ده دیقه مونده بود به ده.

حالا اونطرفو برات بگم.مامان جونت که با شنیدن سزارین شدنم باز نشسته بود به گریه و دعا.و اینکه همون روز تاریخ بیمه من تموم شده بود وما متوجه نشده بودیم. بابات رفته بود به دنبال تمدید بیمه و حالا اونجا هم رضایت بابایی رو میخاستن.دیگه وقتی تو ریکاوری بودم بابات اومده بود به عمل رضایت داده بود!!

چشم باز کردم بازیه ساعت جلوم بود.ده دیقه به یازده.دوباره بستم.قبل عمل هیچ دردی نداشتم و حالا از شدت درد نمیتونستم تکون بخورم.بعد یه تخت آوردن و بهم گفتن برو روش.نمیدونم چرا اینکارو میکنن ولی جابجا شدن اون موقع خیلی سخت بود برام.سوار آسانسور شدیم و به بخش رفتیم.حالا دیگه صدای مامانم میشنیدم.باز یه جایجایی دیگه که مامان میخاست کمکم کنه گفتن خودش باید بره.اون لحظه ها هنوز کامل بهوش نیمده بودم یه چیزایی میشنیدم و انگار دوباره بیهوش بودم چون باباییم اون موقع بوده ولی من یادم نمیاد.وقتی توی اتاق جام ثابت شد چشممو باز کردمو دنبالت گشتم و گفتم بچم کو؟ مامان جون سریع گفت سالمه سالمه و الان میارنش.وای خدایا شکرت!!!

آوردنت پیشم.چشمم که بهت افتاد تمام دردام از بین رفت.چقدر کوچولو بودی برخلاف خوابایی که میدیدم لاغر و پراز مو و قرمز بودی.وزنت 2600 بود و قدت 48.

اینم اولین عکست

خدایا هرچقدر شکرت کنم کمه.شکر که بچم سالمه.دکتر میگفت رنگت کبود شده بود و معدتو شستشو داده بودن.چقدر ناتوان و ضعیف بودی.

ای قربون لپ قرمزتو اون دستت برم که تو آستینت گم شده

عکس بدون کلاه....فدای تو توپ پشمی مامان